<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?> 
<rss version="2.0">
<channel><title>Regional Reporters</title>
<link>http://www.regionalreporters.net/</link>
<description>Regional Reporters</description>
<copyright>Regional Reporters</copyright>
<item><title>წინასაარჩევნო სურათი სამეგრელოდან</title>
<link>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=659</link>
<guid>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=659</guid>
<pubDate>2010-05-09 20:00:00</pubDate>
<description>მმართველმა პარტიამ ,,ნაციონალურმა მოძრაობამ” წინასაარჩევნო კამპანიის ფარგლებში მუნიციპალურ არჩევნებში კანდიდატთა წარდგენა ზუგდიდიდან დაიწყო. </description>
<bodytext>&lt;p&gt;თამუნა შონია, ზუგდიდი&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ზუგდიდში სიის წარდგენა ფრანგულ ბაღში, ღია ცის ქვეშ, საგულდაგულოდ მომზადებულ სცენაზე გაიმართა. იქვე შეკრებილ მოსახლეობას, მაჟორიტარი დეპუტატობის კანდიდატები, საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარემ დავით ბაქრაძემ წარუდგინა. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;სენაკის, აბაშის, მარტვილის, ჩხოროწყუს, წალენჯიხისა და ზუგდიდის, სიის პირველი სამეული, მოსახელობას თავს სცენიდან აცნობდნენ. დავით ბაქრაძემ მოსახლეობას მოუწოდა, რომ ხმა “ნაციონალური მოძრაობის” კანდიდატებს მისცენ, რადგან, მისი თქმით, გასაკეთებელი ჯერ კიდევ ბევრია, “გპირდებით თითოეულ თქვენთაგანს, რომ სულ მალე უფრო მეტ ადამიანს დავასაქმებთ. სამეგრელო ყოველთვის იყო ჩვენი ქვეყნის ხერხემალი. მე მიხარია, რომ ზუგდიდი ყოველ ჩამოსვლაზე უფრო გალამაზებული მხვდება და სასიამოვნო ფაქტია ისიც, რომ ასე სწრაფად ვითარდება”. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ზუგდიდელი ლევან კონჯარია “ნაციონალური მოძრაობის” სიაში პირველი ნომერი და მაჟორიტარი დეპუტატობის კანდიდატი გახლავთ. იგი პარკში შეკრებილ მოსახლეობას პირველ რიგში სოციალური პირობების გაუმჯობესებას დაპირდა. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;“ჩვენ ყველა ზუგდიდელის გულისტკივილს გავითვალისწინებთ და ყველას ოჯახში მივალთ. ვეცდებით გავუწიოთ დახმარება, ჩვენი ლოზუნგი კი ყველაფერს სამი სიტყვით ამბობს, გასაკეთებელი, რომ მართლაც ბევრია. ჩვენ ვიზრუნებთ ჩვენს ქალაქზე, ხალხზე, დევნილებზე და ვაცხოვრებთ მათ კომფორტულ გარემოში”, - აცხადებს ლევან კონჯარია. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt; დაახლოებით ერთი თვის წინ მოხდა ზუგდიდის ცენტრიდან საკნების აღება, სადაც ოპოზიციური ძალების წევრები ისხდნენ და კარვებმა წევრებთან ერთად ადგილი რამდენჯერმე შეიცვალეს. ისინი ხან ცენტრალურ ხეივანში, ბოლოს კი რამდენიმე დღით ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამგეობის წინ იყვნენ დროებით დაბინავებულები. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ზუგდიდში სიის წარდგენამ ხმაურის გარეშე ჩაიარა. ოპოზიციური ძალების ზუგდიდელმა წარმომადგენლებმა ამ ფაქტს თავისებური შეფასება მისცეს.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ისინი ღიად აცხადებენ, რომ ზუგდიდში წინასაარჩევნოდ არაკონკურენტუნარიან გარემოში იმყოფებიან. როგორც “დაიცავი საქართველოს” ზუგდიდის ოფისის ლიდერი კახა მიქაია აცხადებს, ზუგდიდში არჩევნები ცალკე კონტექსტში  არ განიხილება. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;“მე ვეთანხნები ლევან გაჩეჩილაძის განცხადებას, სადაც იგი ამბობს, რომ საარჩევნო პროცესი არის გაკოტრებული, გაკოტრებულია ჩვენი სახელმწიფოებრიობა, არის უნდობლობა საარჩევნო პროცესის მიმართ. ჩვენ ვთვლით, რომ არჩევნებში მონაწილეობის მიღებას აზრი არ აქვს. რაც შეეხება კონკრეტულად ზუგდიდს, აქ საარჩევნო გარემოზე საუბარი ძალზედ სასაცილოა”. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;სანამ ოპოზიციურ სპექტრს არჩევნების ჩატარება სასაცილო ეჩვენება, მოსახლეობა ამ დროს დასკვნებს და საკუთარ არჩევანს აკეთებს. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;“ოპოზიცია ძალიან სუსტი აღმოჩნდა, თავიდან გამიხარდა როცა აქციები დაიწყეს, თბილისშიც ვიყავი თანამოაზრეებთან ერთად ჩასული, მაგრამ სამწუხაროდ იმედები გაგვიცრუეს. სხვა არჩევანი არ დაგვიტოვეს და ამიტომ ხელისუფლებას უფრო ვენდობი, ვიდრე მათ”, - ამბობს ზუგდიდელი 53 წლის ნაირა ჟვანია. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;“წინასაარჩევნოდ კანდიდატები, როგორც ყოველთვის ძალიან ბევრს გვპირდებიან და ძალიან ცოტას აკეთებენ. ხელისუფლება არის თავისთვის და ხალხი თავისთვის, კარგი იქნება, რომ ჩვენზე იზრუნონ და უფრო მეტად მოიპოვონ  ჩვენი ნდობა”, - გვითხრა სტუდენტმა ნინო შულაიამ. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ზუგდიდის #67 –ე საოლქო საარჩევნო კომისიაში მოახლოებულ არჩევნებთან დაკავშირებით სიების დახვეწაზე მუშაობენ. ზუგდიდსა და ზუგდიდის რაიონში არსებულ 105 საარჩევნო უბანს კიდევ ორი საარჩევნო უბანი დაემატება. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;როგორც ზუგდიდის #67-ე საოლქო საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე გიორგი ფიფია აღნიშნავს, სულ მალე ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებისთვის დაზუსტებული საარჩევნო სიები იქნება წარმოდგენილი და სიების მონიტორინგს ყველა საარჩევნო სუბიექტი გაუწევს. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,ყველას შეუძლია თავად მიბრძანდეს და საკუთარი თავი სიაში გადაამოწმოს. თუ არ წერია სიაში, მას შესაბამისად უფლება აქვს შეიტანოს განაცხადი და მოხდება საარჩევნო სიაში. ასეთი შემთხვევები ცოტა იქნება, რადგან საკმაოდ კარგადაა სიები დამუშავებული”.&lt;/P&gt;</bodytext>
<image>http://www.regionalreporters.net/album/8_659_394999.jpg</image>
</item><item><title>დიალოგით დაწყებული მშვიდობის მშენებლობა</title>
<link>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=661</link>
<guid>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=661</guid>
<pubDate>2010-04-30 20:00:00</pubDate>
<description>,,დიალოგი ჩართულობის გზით” - ამ სახელწოდბას ატარებს პროექტი, რომლის ფარგლებშიც კიშინიოვში ერთი კვირის განმავლობაში ქართველი და ოსი ასალგაზდრდები ქართლ-ოსურ კონფლიქტზე, საერთო პრობლემებზე და შთაბეჭდილებებზე დიალოგის ფორმატში საუბრობდნენ. </description>
<bodytext>&lt;p&gt;მარიკო წიქორიძე, მოლდავეთი, კიშინიოვი &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;მოსმენიდან ამოსუნთქვამდე და ამოსუნთქვიდან გამოთქმამდე თითქოს ერთი წამია, თუმცა ასე არ ხდება მაშინ, როცა მრგვალ მაგიდასთან ომგამოვლილი საზოგადოების ორი ნაწილის წარმომადგენლები სხდებიან. სხდებიან და საკუთარ ტკივილზე, შეხედულებებზე, მიდგომებსა და თეზისებზე საუბრობენ. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ძნელია ერთ წამში ჩაატიო ფრაზა მაშინ, როცა იწყება დიალოგი კონფლიქტში მყოფ მხარეებს შორის. ასე მოხდა ამ შემთხვევაშიც. მოლდავეთის დედაქალაქში ერთმანეთს სხვადახსხვა სფეროს წარმომადგენელი ქართველი და ოსი ახალგაზრდები შეხვდნენ. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ევროკავსირის მიერ დაფინანსებული პროექტის ფარგლებში ეს უკვე მეორე შეხვედრა გაიმართა კიშინიოვში საქართველოში არსებულ კონფლიქტებთან დაკავშირებით, პირველი შეხვედრა იანვარში შედგა და მასში ქართველი და აფხაზი ახალგაზრდები მონაწილეობდნენ.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;პროექტის ,,ჩართუობა დიალოგის გზით” განხორციელებისთვის ის საეთაშოისო ორგანიზაციები გაერთიანდნენ, რომლებსაც კონფლიქტურ რეგიონებში მუშობის გამოცდილება აქვთ.  მნიშვნელოვანია ის ფაქტორი, რომ ნიდერლანდების სამეფოს სოციალურ- ეკონომიკური და კულტურული განვითარების სააგენტომ, გერმანიის მშვიდობის მხარდადაჭერის ფონდთან ერთად, ქართულ-აფხაზური და ქართულ- ოსური შეხვედრები, ასევე კონფლიქტიურ რეგიონში - მოლდავეში დაგეგმეს, რამაც დიალოგის მონაწილეებს საშუალება მისცა დაენახათ, რამდენად განსვავდება და ჰგავს ორი კონფლიქტი ერთმანეთს, ასევე რამდენად შესაძლებელია კონფლიქტის დროული მოგვარება და რა ხელის შემშლელი ფაქტორები შეიძლება არსებობდეს. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ბერკოფის სამშვიდობო ფონდის თანამშრომელი და პროექტის ,,ჩართულობა დიალოგის გზით” კოორდინატორი ოლივერ ვოლეჰი ამბობს, რომ მოლდავეთში არსებული კონფლიქტი გარკვვეულწილად მსგავსია სამხრეთ კავკასიაში არსებული სიტუაციისა, სწორედ ამიტომ დიალოგის გამართვა აღნიშნულ ქვეყანაში მოხდა.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,2008 წლის ომი იყო შოკი ყველა მხარისთვის, ადმიანები დაზარალდნენ და ტანჯვა გადაიტანეს, ეს იყო კატასტროფა ორივე მხარისთვის. ამ დიალოგით ახალგაზრდებს, როგორც აფხაზური და ოსური მხრიდან, ასევე საქართველოს ახალგაზრდობას აქვთ საშუალება დასხდნენ და იფიქრონ, იმაზე რა შეუძლიათ გააკეთონ სამომავლო ურთიერთობებისთვის. ჩვენ ჯერ კიდევ ეხლა დავიწყეთ დიალოგი. პირველი და მეორე დღე, როგორც ოსური, ისე ქართული ჯგუფების ურთიერთობისთვის არ იყო ადვილი. დიდი ხანი არ არის გასული იმ მოვლენებიდან, რაც საქართველოსა და ოსეთში 2008 წლის აგვისტოში მოხდა. ამ ყველაფრის განხილვა კი შეიძლება არა მხოლოდ 2008 წლის მოვლენების ფონზე, არამედ 90-იანი წლებიდან. ეს მძიმედ დაეტყო ურთიერთობას ამ ორ ხალხს შორის. ნათელია, ისიც რომ სერიოზული ურთიერთდამოკიდებულებებიც არსებობს, მონაწილეები აღნიშნავენ, რომ იშვიათია ისეთი ოჯახი, რომელსაც ქართველი ან ოსი ნათესავი არ ჰყავდეს, ეს არსებითად მნიშვნელოვანი საფუძველია სამომავლო ურთიერთობების აშენებასა და გაუმჯობესებაში”, - ამბობს ვოლჰი.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ის, რომ მსგავსი სახის შეხვედრა ქართული და ოსური მხარეებისთვის ამ ეტაპზე საჭირო და მნიშვნელოვანია დიაოგის პროცესში, არცერთი მხარე არ დავობდა, უფრო მეტიც, როგორც შეხვედრის მინაწილეები აღნიშნავდნენ, არსებობს ინფორმაციული ვაკუუმი, როგორ ცხოვრობს და რა ხდება რეალურად  კონფლიქტის მეორე მხარეს. H&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ჰოლანდიური ორგნიზაციის ,,იკავე პაკსი კრისტის” კოორდინატორი სინტა დეპონდტი, სწორედ ამაზე ამახვილებს ყურადღებას და ამბობს რომ, მსგავსი სახის შეხვედრები ამ ეტაპზე უბრალოდ საჭიროა, რადგან არ არსებობს სხვა საშუალება არათუ დიალოგის ქართველ და ოს ახალგაზრდებს შორის, არამედ ფიზიკური ურთიერთობისაც კი. D&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,ყველა შეხვედრას საკუთარი მისია აქვს, ჩვენ გვინდა რომ მონაწილეებმა თვალი გაახილონ და დაინახონ რა დამთხვევბი და განსხვავებებია ორ კონფლიქტს შორის. მიიღონ გარკვეული გაკვეთილი და მიმართულება, როგორ შეიძლება საკუთარი კონფლიქტის მოგვარება, რა შეიძლება გაკეთდეს საკუთარი სიტუაციიდან გამომდინარე. ვისურვებდი, რომ პროექტის ბოლოს, ამ ადამიანების ჯგუფმა, აქტიურმა ახალგაზრდებმა, რომლებიც ჩართულნი არიან დიალოგში, რაღაცნაირად შეძლონ საკუთარი გავლენის მოხდენა კონფლიქტის მშვიდობიან მოგვარებაზე. დიალოგი იმათება იმისათვის, რომ მივიღოთ ჯგუფი, რომელიც შეძლებს წინ წაწიოს არსებული მდგომარება დარეგულირებისკენ, თუნდაც პოლიტიკური თვალსაზრისით“, - ამბობს სინტა დეპონდტი. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;კიშინიოვში დიალოგისთვის მიწვეული ქართველი და ოსი ახალგაზრდების ჯგუფები პოლიტოლოგებით, კონფლიქტოლოგებით, ჟურნალისტებითა და არასამთავრობო სექტორის წარმომადგენლებით დაკომპლექტდა.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;დიალოგში ჩართულ ახალგაზრდებს 6 დღის განმავლობაში საშუალება ჰქონდათ მოლდავეთის პოლიტიკურ, ეკონომიკურ, სოციალურ ექსპერტებსა და არსამთავრობო თუ საერთაშორისო ორგანიზაციების წარმომადგენლებს, ადამინის უფლებათა დამცველებს შეხვედროდნენ. საერთო ჯამში დნესტრისპირეთის კონფლიქტზე მიღებული ინფორმაციით ქართველ და ოს ახალგაზრდებს, ორ პოსტ საბჭოურ ქვეყანაში განვითარებულ კონფლიქტებზე გარკვეული სურათი შეექმნათ.    &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;კონფლიქტებში არსებული დამთხვევებისა და განსხვავებების მიუხედავად, დიალოგში ჩართული ორივე მხარის წარმომადგენლები საუბრობდნენ იმაზე რომ აუცილებელია ხალხებს შორის, ახალგაზრდებს შორის ურთიერთობა, ამბობდნენ რომ ამ შემთხვევაში ქართულ- ოსური კონფლიქტის დარეგულირებაში დიალოგს ალტერნატივა არ აქვს.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;სწორედ დიალოგის მნიშვნელობაზე საუბრობს პროექტის ოსური მხარის კოორდინატორი დინა ალგოროვა. იგი ამბობს ამ დილოგის მთავარი ღირებულება ახალგაზრდები არიან, რადგან ახალგაზრდობა ხვალინდელი დღეა და ძალიან მნიშვნელოვანია ვინ მოვა ხელისუფლებაში ხვალ, რომელი და როგორი ცნობიერება მოვა და რა ეცოდინებათ მათ ერთმანეთის შესახებ. ,,საკმაოდ მნიშვნელოვანია მსგავსი სახის ორმხრივი შეხვედრები. სამწუხაროდ მოხდა ის, რაც მოხდა, თუმცა ამის შემდეგ ჩვენ ერთმანეთთან ურთიერთობა შევწყვიტეთ. ჩვენ უკვე აღარ ვიცით რა ხდება ქართულ საზოგადოებაში, ამის შესახებ მხოლოდ მასობრივი საინფორმაციო საშუალებებიდან ვიგებთ, რომლებიც შესაძლოა ხშირად არ არის ობიექტური. ხალხს კი ესმის მხოლოდ ის, რისი გაგების საშუალებასაც მათ აძლევენ.  მსგავსი სახის შეხვედრებით კი ხალხი ხვდება და საუბრობს ერთმანეთთან, საუბრობენ საკუთარ გრძნობებზე და იმაზე რა ხდება მათ ირგვლივ, როგორც ცხოვრობს დღეს საზოგადოების ორი ნაწილი, რა ეტაპზე ვიმყოფებით, როგორც შინაგანად, ასევე ერთმანეთთან ურთიერთობის და აქ ჩვენ გვესმის ერთმანეთის. ძალიან რთულია მოისმინო სხვა შეხედულება სხვა აზრი და პოზიცია, მოისმინო სხვა ინტერესები - ეს მძიმედ აღიქმება, მაგრამ აზრი და დადებითი მომენტი იმაში მდგომარეობს ამ შეხვედრების, რომ მონაწილეები ცდილობენ დიალოგის მეშვეობით მოისმინონ და გაიგონ ერთმანეთის აზრები,”- ამბობს დინა ალგოროვა.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,ჩვენ მშენებლები ვართ და მშვიდობას ვაშენებთ”- ეს სიტყვები დიალოგის ერთ-ერთ მონაწილეს ჯუბა მარუაშვილს ეკუთვნის. მისთვის სტატუსი იყოს მშვიდობის მშენებელი ქართულ-ოსურ და ქართულ- აფხაზურ ურთიერთობებში, ყველაზე მაღლა დგას. როგორც თავად ამბობს, ქართულ და ოსურ საზოგადოებაში აუცილებელია მოხდეს რაღაც ღირებულებების გადაფასება.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,თუ საზოგადოების ჩართვა არ იქნება და თუ საზოგადოებამ თავად არ დაინახა ეს კონფლიქტი იმ ჭრილში, როგორც არის და არა ისე როგორც სურთ დაგვანახონ, ვფიქრობ რომ კონფლიქტი დიდხანს გაგრძელდება. ნებისმიერ შემთხვევაში უმოქმედობის დროს, დრო მუშაობს უკუსვლით. ჩვენ ყველამ უნდა დავინახით რეალობა და რელობიდან გამომდინარე ვიმოქმედოთ. ჩვენ, ახალგაზრდები ამ დონეზე ჩვენ საქმეს გავაკეთებთ, სახელმწიფო კი თავის საქმეს გააკეთებს. ახალგაზრდების პლიუსი იმაშია, რომ ისინი ყველაზე მეტად გულწრფელნი და თავისუფალნი არიან ყველანაირი პოლიტიკური ხედვისგან. რამდენადაც ჩვენ ვიქნებით გულწრფელები, იმდენად ვიქნებით გამარჯვებულნი. ბევრია ახალგაზრდობაზე დამოკიდებული, ბევრია გასაკეთებელი. ხელახალი კონტაქტების ძიების დაწყება – ეს, არის ახალი საქართველოსა და ახალი სამხრეთ ოსეთის, ასევე საქართველოს დანარჩენი ნაწილის ახალი სტრატეგია. ნებისმიერ შემთხვევაში უნდა გვქონდეს ერთი მთავარი მიზანი - ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენა პირველ რიგში უნდა მოხდეს საზოგადოების ნდობის აღდგენით, რადგან ჩვენ არ ვიბრუნებთ ტერიტორიებს ჩვენ ვიბრუნებთ საკუთარ მოქალაქეებს”, - განაცხადა არასამთავრობო ორგანიზაცია ,,ბიზნესისა და ეკონომიკის ცენტრის” და დილოგში მონაწილე ქართული მხარის წარმომადგენელმა ჯუბა მარუაშვილმა.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;დიალოგში მონაწილე მხარეებს პროექტის ფარგებში არა მხოლოდ კონფლიქტებზე საუბრის შესაძლებლობა ჰქონდათ, არამედ უშვალოდ შეძლეს ენახათ კონფლიქტური რეგიონი. დნესტრისპირეთში ვიზიტი პროექტის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნაწილი იყო. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;მდინარე დნესტრის მარცხენა ნაპირზე განლაგებული ქალაქი ტირასპოლი ერთის მხრივ კომუნიზმში დაგაბრუნებთ ლენინის ძეგლებით დამშვენებული მოედნებითა და ერთ მწკრივად ჩალაგებული ნაცრისფერი ,,ხრუშოვკებით”, მოლდავეთში ამ ქალაქს ,,კომუნისტურ მუზეუმსაც” კი უწოდებენ, სადაც მოქალაქეებს სახელმწიფო ენა არ გააჩნიათ და როგორც მინიმუმ სამ ენაზე: რუსულად, უკრაინულად და მოლდავურად საუბრობენ. თუმცა მთავარი არა ის არის რა ღირებულებებით ცხოვრობს ტირასპოლი დღეს, არამედ ის, რამდენად დიდხანს იარსებებს კიდევ მოლდავეთში გაყინული კონფლიქტი &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ყველაზე მთავარი კი აღნიშნული პროექტისა და მის ფარგლებში გამართული შეხვედრებისა ალბად ის იყო, რომ ქართველმა და ოსმა ახალგაზრდებმა დნესრტისპირეთის კონფლიკტის მაგალითზე, საკუთარის სხვა კუთხით დანახვა შეძლეს. ,,კონფლიქტებისა და მოლაპარაკებების საეთაშორისო კვლევითი ცენტრის” წარმომადგენელი და სოციალური ფსიქოლოგი თინათინ ასათიანი ამბობს რომ მსგავსი დიალოგი არა მხოლოდ ნდობის შენების პროცესს ემსახურება, არამედ ერთგვარი შანსია ყველა იმ საკითხზე საუბრის, რაც აქტუალურად დგას ქართველი და ოსი ახალგაზრდების წინაშე.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,რა თქმა უნდა პროცესი ძალიან დატვირთულია და დატვირთულია ემოციურად, თითოეული იმ თემის წამოწევა, არტიკულაცია-გამოთქმა არის საფიქრალი როდის, რა მომენტში და როგორ. პირველი ორი დღე არის ყოველთვის ყველაზე მძიმე, რადგან სწორედ ამ დროს ხდება ყველაზე მეტი შეჯახებები და გაუგებრობა, წყენა და ეს ყველაფერი ჩვენ უკვე გამოვიარეთ. მესამე დღე გვქონდა შედარებით მშვიდი და თითქოს ამოვისუნთქეთ, მაგრამ ვგრძნობთ, რომ ეს არ არის ის, რაც გვინდა შინაარსობითად ვუთხრათ ერთმანეთს, რომ გვქონდეს იმის განცდა რომ ჩვენ რაგაც წინ წავწიეთ ჩვენის მხრიდან ქართულ-ოსური ურთიერთობები. თუმცა ჯერ კიდევ წინ გვაქვს 6 შეხვედრა, ამ გადასახედიდან კი ვფიქრობ რომ ჩვენ ჩვენი საკეთებელი გავაკეთეთ”, - ამბობს თინა ასათიანი.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ევროკავშირის მიერ დაფინანსებული პროექის ფარგლებში კიშინიოვში კიდევ 6 შეხვედრა გაიმართება. სამი ქართულ-აფხაზურ და სამი ქართულ-ოსურ ჯგუფებთან. Pროექტის მიზანი კი საქართველოს კონფლიკტურ და სხვა რეგიონებში მაცხოვრებელი ადამიანების ერთმანეთისთვის გაცნობა და მათი დიალოგში აქტიურად მონაწილეობაა.&lt;/P&gt;</bodytext>
<image>http://www.regionalreporters.net/album/8_661_186557.jpg</image>
</item><item><title>გენოციდის აღიარების მოლოდინში</title>
<link>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=656</link>
<guid>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=656</guid>
<pubDate>2010-04-23 20:00:00</pubDate>
<description>სომეხ სტუდენტთა ასოციაციამ, საქართველოს პრეზიდენტს და პარლამენტს, ოსმალეთის იმპერიის დროს სომეხთა გენოციდის აღიარების მოთხოვნით მიმართა. თუმცა ამის შესახებ ეთნიკური სომხებით დასახლებულ სამცხე-ჯავახეთში, თითქმის, არაფერი იციან. </description>
<bodytext>&lt;p&gt;თამუნა უჩიძე, ახალციხე &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;მიმართვის შესახებ ინფორმაცია ინტერნეტგამოცემა ,,ნეტგაზეთის” საშუალებით გავრცელდა, თუმცა ახალციხეში მცხოვრებმა ეთნიკურმა სომეხებმა ამ მოთხოვნის შესახებ არაფერი იციან. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;&quot;არ გაგვიგია, მაგრამ დარწმუნებული ვარ, რომ მხოლოდ სამცხე-ჯავახეთში მაცხოვრებელი კი არა, საქართველოს მოქალაქე ყველა სომეხი შეუერთდებოდა&quot;, - ამბობს ჟენია თუმასიანი.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;სამცხე-ჯავახეთში, 2002 წლის აღწერების მიხედვით, მოსახლეობის რაოდენობა 207 598 შეადგენს, აქედან 89 995 ქართველია, 113 347 კი სომეხი.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;&quot;ეთნიკური სომხების გენოციდი არაერთმა ქვეყანამ აღიარა. თუ ამას ქართველებიც აღიარებენ ეს სომეხი ერის პატივისცემა იქნება. თუმცა, გენოციდის საკითხი არ უნდა იქცეს გარკვეულ ჯგუფებს შორის დაპირისპირების მიზეზად&quot;, - ამბობს ახალციხის მესამე საჯარო სკოლის დირექტორი რობერტ მურადიანი.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;24 აპრილი სომეხი ერისთვის გლოვის დღეა. ყველგან, სადაც სომხები ცხოვრობენ, ამ დღეს 1915 წლის ოსმალეთის იმპერიაში სომეხთა ხოცვა-ჟლეტის დროს დაღუპული მილიონნახევარი ადამიანის ხსოვნის პატივსაცემად სხვადასხვა ღონისძიება ეწყობა. ახალციხეში მცხოვრები ეთნიკური სომხები 24 აპრილს გენოციდის მსხვერპლთა მემორიალს ყვავილებით შეამკობენ.   &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;&quot;ახალციხეში მემორიალი ვარდების რევოლუციის შემდეგ დადგეს, მანამდე `სომხების სასაფლაოზე~ ვაწყობდით მშვიდობიან მანიფესტაციას&quot;, - გვიხსნის მურადიანი.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;&quot;რა მნიშვნელობა აქვს როდის იქნება?! დღეს თუ ხვალ ეს საკითხი ამ დონეზე დღის წესრიგში მაინც დადგებოდა. ახალციხეში მცხოვრები ეთნიკური სომხები სახელმწიფოსგან გენოციდის აღიარებას დიდი ხანია ელიან&quot;, - აცხადებს ახალციხის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოადგილე რუბენ კარაპეტიანი.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;25 წლის ამალია სარქისიანის თქმით, სომეხი ერის გონიცი ჯერ საქართველომ უნდა აღიაროს და შედეგ მას მიბაძოს დანარჩენმა მსოფლიომაც: &quot;საქართველოში მცხოვრები სომხები იმ ხალხის შთამომავლები ვართ, ვინც გენოციდს გადაურჩნენ. ამით არაფერი შეიცვლება, უბრალოდ პატივისცემას გამოხატავენ თავიანთი ქვეყნის მოქალაქეების მიმართ&quot;. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;არასამთავრობო ორგანიზაცია &quot;ტოლერანტის&quot; თვმჯდომარის ცირა მესხიშვილის განცხადებით, საზოგადოების მხირადან ამგვარი მოთხოვნები ერებს შორის ურთიერთობებს ართულებს: &quot;ეს გააუარესებს საქართველო-თურქეთის, ასევე ევროპასთან ურთიერთობას. არანაკლები ისტორიული მტრები გვყოლია ჩვენც, მაგრამ არ შეიძლება მუდმივად უკან ყურება&quot;.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;მესხიშვილს არ ეთანხმება არასამთავრობო ორგანიზაცია &quot;დემოკრატების&quot; წარმომგენელი გიორგი ანდღულაძე: &quot;თუ ეს ფაქტი დასტურდება რატომ არ უდნა ვაღიაროთ?! რას დააკლებს ეს ჩვენ მსოფლიო პოლიტიკას?! ყველაფერი პოლიტიკური ვაჭრობის საგნად რომ არ იყოს ქცეული, ჩვენც უკეთეს მდგომარეობაში ვიქნებოდით ახლა&quot;.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ახალციხის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარის ვასილ ბერიძის განცხადებით კი ეს საერთაშორისო დონეზე გადასაწყვეტი საკითხია: &quot;ასეთ შემთხვევაში ფაქტის დადასტურება ძალიან რთულია, იმის მიუხედავად, რომ მრავალი საგამოძიებო ორგანო არსებობს. ეს ორ ერს შორის გასარკვევი და გადასაჭრელი საკითხია&quot;.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ისტორიკოსის ნიკოლოზ ახალკაცის თქმით, დღევანდელ სიტუაციაში საქართველოს მხირდან სომეხი ერის განოციდის აღიარება ეს პოლიტიკური ნაბიჯი იქნება და არა ისტორიული შეფასება: &quot;თუ ამას თურქეთი აღიარებს და საქართველოც მიუერთდება ეს სხვა საკითხია. წინააღმდეგ შემთხვევაში რადიკალურად შეიცლება ჩვენი თურქეთთან არსებული კეთილმეზობლური ურთიერთობა. საქართევლომ არ უნდა აღიაროს ეს და ასე არც მოხდება&quot;.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ახალკაცს ეთანხმება კონფლიქტოლოგი პაატა ზაქარეიშვილიც: &quot;საქართველომ არ უნდა აღიაროს გენოციდი. საქართველოს ესაზღვრება როგორც სომხეთს ისე თურქეთს&quot;. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ამიტომ ზაქარეიშვილი მიიჩნევს, რომ საქართველოს უფლება არ აქვს რომელიმე მეზობელთან დაძაბოს ურთიერთობა: &quot;საქართველოს ეთნიკური სომეხი მოქაალქეები გაგებით უდნა მოეკიდნონ ასეთ საკითხებს. მათ რა თქმა უნდა, აქვთ პეტიციების გადაცემის უფლება ხელისუფლებისთვის, მაგრამ მზად უნდა იყვნენ არგუმენტირებული უარყოფის მისაღებად&quot;. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ზაქარეიშვილის განმარტებით, პროტოკოლით რომელსაც ხელი მოაწერეს თურქეთისა და სომხეთის პრეზიდენტებმა, გათვალისწინებულია ერთობლივი კომისიის შექმნა, რომელიც გამოიკვლევს გენოციდის გარემოებებს: &quot;ალბათ უკეთესი იქნება თუ საქრთველო დაელოდება ამ კომისიის დასკვნას. ვფიქრობ, მალე დადგება დრო, როცა თვით თურქეთის საზოგადოება და სახელმწიფო აღიარებს ამ ფაქტს. ეს საკითხი თურქული საზოგადოების პრობლემაა და არა სომხური საზოგადოების&quot;.  &lt;/P&gt;</bodytext>
<image></image>
</item><item><title>გორი  - ტროლეიბუსებს, მოსახლეობა კი იაფად მგზავრობას ემშვიდობება</title>
<link>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=657</link>
<guid>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=657</guid>
<pubDate>2010-04-23 20:00:00</pubDate>
<description>გორში მცხოვრები 72 წლის ეთერ ბერიკაშვილი ავტოსადგურთან არსებულ გაჩერებაზე ტროლეიბუსის გამოჩენას უშედეგოდ ელოდება. მან ჯერ არ იცის, რომ ქალაქში გადაადგილების ყველაზე იაფი საშუალება უკვე აკრძალეს. </description>
<bodytext>&lt;p&gt;ნინო ჩიბჩიური, გორი&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,ყოველთვის ტროლეიბუსით ვმგზავრობ, რადგან დღესდღეობით ის ყველაზე იაფი ღირს. სამარშუტო ტაქსებისგან განსხვავებით, დღევანდეს ტროლეიბუსით მგზავრობა დიდი შეღავათია. მგზავრობის ღირებულება სულ რაღაც 15 თეთრია”, - აღნიშნავს პრდუქტით დატვირთული მოხუცი, რომელიც სახლში მიიჩქარის.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;შპს ,,ტროლეიბუსის“ კუთვნილი მოძველებული  და ამორტიზებული ტრანსპორტი და საკონტაქტო ხაზები   გორის მუნიციპალიტეტის გამგეობამ  აუქციონზე გაყიდა. გამარჯვებულმა კომპანია შპს  ,,,ტერცმა’’ ელექტროხაზების დემონტაჟი უკვე  დაიწყო.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,ჩვენთვის საკმაოდ მტკივნეული იყო ტროლეიბუსების, როგორც გადაადგილების ყველაზე იაფი საშუალების ექსპლოატაციიდან ამოღება, მაგრამ, ვინაიდან მუნიციპალიტეტს არ გააჩნდა  შპს ტროლეიბუსის ბაზის განახლების საშუალება, ვფიქრობთ, რომ მაინც სწორი გადაწყვეტილება მივიღეთ”, - მიიჩნევს გორის მუნიციპალიტეტის გამგებელი დავით ხმიადაშვილი. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,ტროლეიბუსების პარკი და არსებული ელექტროხაზები იმდენად გაცვეთილი იყო, რომ ხშირად ხდებოდა ავარიები, რის გამოც გადაადგილება მგზავრებისათვის არცთუ ისე უსაფრთხო იყო. ამასთან, წარმოება ფაქტიურად წაგებაზე  მუშაობდა და  მალე შესაძლოა გაკოტრების წინაშე აღმოვჩენილიყავით, რაც ვითარებას კიდევ უფრო გაართულებდა. ამჯერად ჩვენი ამოცანაა აუქციონიდან მიღებული შემოსავალი მივმართოთ ახალი ალტერნატიული ტრანსპორტის მოძიებისაკენ, რომელიც სოციალურად დაუცველი მოსახლეობისთვის უწინდებურად ხელმისაწვდომი იქნება’’,  - დასძენს ხმიადაშვილი. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;საქართველოს ეკონომიკის მინისტრის  ბრძანებით   100 %-ინი სახელმწიფო წილის მქონე შპს ,,ტროლეიბუსი’’ მუნიციპალიტეტს 2008 წლის 17 იანვარს გადაეცა. მის ბალანსზე ირიცხებოდა სულ 13 ერთეული ტროლეიბუსი, 39 870 მეტრის სიგრძის საკონტაქტო ხაზები და შენობა - ნაგებობები. 13-დან 3 ტროლეიბუსი ჯართის მდგომარეობაში იყო, ხოლო დანარჩენიდან მხოლოდ 4-5 ტროლეიბუსი ახერხებდა მარშრუტზე გასვლას. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,შპს ,,ტროლეიბუსის’’ ქონების აუქციონის წესით გასხვისება განხორციელდა საქართველოში არსებული კანონმდებლობის შესაბამისად. შემოსული თანხით დაგეგმილია წარმოების ვალის დაფარვა და ალტერნატიული ტრანსპორტის მოძიება”, - აღნიშნავს გუბერნატორის მოადგილე გიორგი ავალიანი. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ტროლეიბუსები ქალაქში უკვე ჩაანაცვლა ყვითელი ფერის ავტობუსებმა. იგივე მარშუტით, მაგრამ მგზავრობის ღირებულება ქალაქში მოძრავი მიკროავტობუსების იდენტურია.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;გორში ტროლეიბუსები გასული საუკუნის 70-იანი წლებიდან ფუნქციონირებენ. ამ დროიდან მოყოლებული საკონტაქტო ხაზების  რეაბილიტაცია არასოდეს მომხდარა. ტრანსპორტი მხოლოდ ერთხელ 1982-86 წლებში განახლდა. ტროლეიბუსების კაპიტალური რემონტი  კი გამგეობამ ბოლოს 2008 წელს განახორციელა. ამით  მდგომარეობის გამოსწორება ვერ მოხერხდა. გარდა ამისა წარმოებას დაუგროვდა სხვადასხვა სახის დავალიანება, რამაც  რამდენიმე ათასი ლარი შეადგინა. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;აღნიშნულ გადაწყვეტილებას ადგილობრიოვი ოპოზიციის წარმომადგენლები და მოქალაქეთა უმრავლესობა მოუმზადებლად თვლის, აქ მიიჩნევენ, რომ ჯერ ხელისუფლებას იაფი გადაადგილების ალტერნატიული გზა უნდა გამოენახა. ,,ჩვენს ჯიბეზე არავინ ფიქრობს”, - ბრაზობს პენსიონერი გურამი. ადგილორბივ გამგეობას კი, ჯერჯერობით, გურამისა და სხვა გორელებისთვის ტროლეიბუსის მსგავსი 30-თეთრიანი ტრანსპორტის შეთავაზება არ შეუძლია.&lt;/P&gt;</bodytext>
<image></image>
</item><item><title>რაუფ კორუას უფლებამოსილების გახანგრძლივებაზე უარი განაცხადა</title>
<link>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=628</link>
<guid>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=628</guid>
<pubDate>2010-04-07 20:00:00</pubDate>
<description>სახალხო კრებამ უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის თანამდებობაზე რაუფ კორუას უფლებამოსილების კიდევ  ხუთი წლით გახანგრძლივებაზე უარი განაცხადა.</description>
<bodytext>&lt;p&gt;ინალ ხაშიგი, სოხუმი&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;რაუფ კორუას კანდიდატურა დეპუტატებს განსახილველად თავად ქვეყნის პრეზიდენტმა სერგეი ბაგაფშმა წარუდგინა და თუ გავითვალისწინებთ, რომ ამჟამინდელი მოწვევის პარლამენტი სახელმწიფოს მეთაურისადმი უაღრესად ლოიალურად განწყობილი ორგანოა, კორუას უფლებამოსილების პროლონგაციასთან დაკავშირებით, თითქოსდა, პრობლემა არ უნდა შექმნილიყო. თუმცა, დეპუტატ სერგეი მატოსიანის წინადადებით, ხმის მიცემის ფარული პროცედურის არჩევა თავიდანვე მიანიშნებდა, რომ რაუფ კორუას კენჭისყრის შედეგებიდან კარგის მოლოდინი არ უნდა ჰქონოდა. რადგან თუ დეპუტატებს ვინმეს დამტკიცება სურთ, ჩვეულებრივ, ღია კენჭისყრას ირჩევენ, ხოლო თუ პირიქით - ამ პროცედურის ”ურნის” მეშვეობით ჩატარებას ამჯობინებენ. მდიდარი გამოცდილების მქონე რაუფ კორუასთვის, რომელიც შიდაპოლიტიკური თამაშების ყველა ნიუანსს შესანიშნავად იცნობს, კენჭისყრის შედეგი ჯერ კიდევ მისი პროცედურის შერჩევის ეტაპზე იყო აშკარა. იგი არ სურთ, და არა მხოლოდ დეპუტატებს.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ექსპერტთა დიდი ნაწილი პრეზიდენტის ოფიციალურ არჩევანს აქამდეც საკმაოდ მოულოდნელად მიიჩნევდა. სერგეი ბაგაფშის მმართველობის პირველი ხუთი წლის განმავლობაში, სასამართლო, ხელისუფლების შტოებს შორის, ყველაზე ხშირად ხვდებოდა კრიტიკის ქარცეცხლში, მათ შორის, თავად პრეზიდენტის მხრიდანაც. მაგალითად, სახალხო კრებისადმი შარშანდელ მიმართვაში სახელმწიფოს მეთაურმა სასამართლოს ხელისუფლების ყველაზე სუსტი შტო უწოდა და რიტორიკულად აღნიშნა: ”სასამართლოსადმი საზოგადოების რომელ პატივისცემაზე შეგვიძლია ვილაპარაკოთ, როდესაც ზოგიერთი მოსამართლე თავად მონაწილეობს საეჭვო კომერციულ ოპერაციებში ან ბიზნესს ახლო ნათესავების მეშვეობით აწარმოებს?”.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ასეთ ბრალდებებს, ჩვეულებრივ, სათანადო დასკვნებიც მოსდევს, თუმცა, ამის ნაცვლად  ერთგვარი ”მანევრები” ჩატარდა. მაგალითად, რამდენიმე ყველაზე ხმაურიანი პოლიტიკური საქმის წარმოება, რომელთაგანაც ხელისუფლება მისთვის ერთმნიშვნელოვნად მომგებიან გადაწყვეტილებებს ელოდა, გარემოებათა მეტად უცნაური დამთხვევით, იმ მოსამართლეებს მიენდო, ვინც მოსამართლის მანტია დიდი ხნის წინ აქცია მედუქნის გაქონილ ხალათად. და მათაც არავინ დაუღალატებიათ, რადგან გასაგები იყო, რომ გამოტანილი ”სწორი” განჩინება მათი წარსული ცოდვებისთვის აუცილებლად, ხოლო თუ გაუმართლებდათ, სამომავლო შეცოდებებისთვისაც ერთგვარი ინდულგენცია იქნებოდა. ასეთი მოსამართლეები თავიანთი წვრილი ”ბიზნესით” საცხოვრებელი ფართების გადანაწილების სფეროში (ეს მიმართულება დღევანდელ სასამართლოში ყველაზე მომგებიანად მიიჩნევა), არა მხოლოდ საზოგადოებას, არამედ ხელისუფლებასაც აღიაზიანებენ. მეორე მხრივ, იგივე ხელისუფლებას ალბათ კარგად ესმის, რომ მექრთამე მოსამართლე, თავისი სისუსტეების დამსახურებით, სავსებით კონტროლირებადი სუბიექტია, განსხვავებით მოსამართლისგან, რომელიც ქრთამს არ იღებს და გადაწყვეტილების მიღებისას მხოლოდ და მხოლოდ კანონით ხელმძღვანელობს. ამ უკანასკნელს ვერ დაურეკავ და უბრძანებ, რომ ამა და ამ საქმეში ესა და ეს განაჩენი მჭირდება, მაშინ როცა ანგარებიან მოსამართლეს - პრობლემის გარეშე, მხოლოდ მიანიშნე და მთელი პროცესი საჭირო განაჩენის წინასწარ მომზადებული ტექსტით ჩაივლის.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;სასამართლოში  არსებული ეს მეტად უსიამოვნო  მდგომარეობა მთლიანად სასამართლო ხელისუფლების ხელმძღვანელს ნამდვილად არ შეიძლება დაბრალდეს. სისტემა იმთავითვე ასე იყო აგებული და რაუფ კორუას არაფრის გაკეთება შეეძლო. კორუამ, რევოლუციონერის თვისებების აბსოლუტურად არმქონე, რბილი ხასიათიდან გამომდინარე, ერთხელ დადგენილი ”წესრიგის” კარდინალურად შეცვლა ვერ მოახერხა. უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის გაუბედავი ხასიათი სწორედაც ძალიან აწყობს ხელისუფლებას, მით უფრო, რომ პოლიტიკური შეხედულებებით კორუა სრულიად საიმედოა, ეს კი დღეს კადრების შერჩევის მთავარ კრიტერიუმად მიიჩნევა. მაგრამ სასამართლოს თვითნებობით დაღლილ საზოგადოებას, განსაკუთრებით კი კრემლს, რომელსაც აფხაზეთის საბინაო საკითხში გამეფებული განუკითხაობა უკვე მეტისმეტად აღიზიანებს, მსხვერპლი სჭირდება, თუნდაც იმიტაციის დონეზე. და რაუფ კორუას, რომელიც ხელისუფლების თვალში უნაკლოა, მსხვერპლის როლი ერგო, რისი პირდაპირ თქმაც არ გამოდის, შესაბამისად, ამის გაკეთებას ურნის მეშვეობით აპირებენ.&lt;/P&gt;</bodytext>
<image></image>
</item><item><title>საზღვაო პორტებს  პოლიტიკურმა ტალღამ გადაუარა</title>
<link>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=624</link>
<guid>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=624</guid>
<pubDate>2010-03-25 00:00:00</pubDate>
<description>სახელმწიფო  კომპანია ”აფხაზეთის საზღვაო  ნაოსნობის” ხელმძღვანელს ზაურ არძინბას ხელისუფლებისადმი არალოიალური დამოკიდებულების გამო თანამდებობიდან გადაყენებას უპირებენ.  </description>
<bodytext>&lt;p&gt;ინალ ხაშიგი, სოხუმი &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;სახელმწიფო  კომპანიის ახალი ხელმძღვანელის  დანიშვნის ბრძანება ჯერ  ხელმოწერილი არ არის, მაგრამ როგორც პრეზიდენტ სერგეი ბაგაფშის ადმინისტრაციაში  ამბობენ, არძინბას შეცვლის საკითხი გადაწყვეტილია. გარდა ამისა, პრემიერ-მინისტრმა სერგეი შამბამ ჟურნალისტთა და მასმედიის თანამშრომელთა ასოციაციაში გამართულ პრეს-კონფერენციაზე ხელისუფლების ეს გადაწყვეტილება, ფაქტობრივად, დაადასტურა და სახელმწიფო კომპანია ”აფხაზეთის საზღვაო ნაოსნობის” ხელმძღვანელის თანამდებობაზე ზაურ არძინბას დატოვების მიზანშეუწონლობა პოლიტიკური მოტივაციით დაასაბუთა.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ქვეყნის ხელმძღვანელობას  არ შეუძლია დაივიწყოს ბოლო საპრეზიდენტო არჩევნებში არძინბას მონაწილეობის ფაქტი, როდესაც მან, მოქმედი ხელისუფლების მკაცრი კრიტიკის ფონზე, ხმების 10%-ზე მეტი დააგროვა. მოქმედი სახელმწიფო ჩინოსნის მხრიდან ქვეყნის ხელმძღვანელობისადმი არალოიალური განწყობის ასე ღიად გამოვლენას შამბა არაბუნებრივად მიიჩნევს. თუმცა თუ გავითვალისწინებთ იმ ფაქტს, რომ თავად პრეზიდენტი სერგეი ბაგაფში ამ თანამდებობაზე სახელმწიფო კომპანია ”ჩერნომორენერგოს” ხელმძღვანელობიდან მოვიდა, ხოლო ახლანდელი პრემიერ-მინისტრის სერგეი შამბასთვის 2004 წლის დრამატული საპრეზიდენტო არჩევნების დროს სახელმწიფოს მეთაურის სავარძელში ბაგაფშის ხილვის შესაძლებლობისადმი უკიდურესად უარყოფით დამოკიდებულებას ხელი არ შეუშლია მომდევნო ხუთი წლის განმავლობაში ამ უკანასკნელის მთავრობაში საგარეო საქმეთა მინისტრის პოსტი დაეკავებინა (ამასთან ერთად, შამბა ოპოზიციური ორგანიზაციების ”სახალხო ერთიანობის ფორუმისა” და ”არუაას” დაფუძნების ერთ-ერთი ინიციატორი იყო), უნდა აღინიშნოს, რომ სახელმწიფო მოხელეთა პოლიტიკური აზროვნების ერთი მიმართულებით ”ოპტიმიზების” მცდელობა აფხაზურ პოლიტიკურ პროცესში ახალი ხილია.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ისიც უნდა გავითვალისწინოთ, რომ ზაურ არძინბა მოქმედი  პრეზიდენტის მომხრეებში არასდროს ირიცხებოდა და 2004 წლის არჩევნებზეც სერგეი ბაგაფშის მთავარი ოპონენტის რაულ ხაჯიმბას საარჩევნო კამპანიის ერთ-ერთი ძირითადი სპონსორი იყო. მიუხედავად ამისა, სახელმწიფო კომპანია ”აფხაზეთის საზღვაო ნაოსნობის” ხელმძღვანელი, გარკვეულ დრომდე, საზოგადოებრივ ცნობიერებაში პოლიტიკური ცხოვრების აქტიურ მონაწილედ აღქმას, ეფექტური მენეჯერის იმიჯს ამჯობინებდა. ახლა რთული სათქმელია, რითი აიხსნებოდა საჯარო პოლიტიკის წარმოებაზე ზაურ არძინბას კატეგორიული უარი, როდესაც იგი არასდროს იძლეოდა ინტერვიუებს. ეს სიტუაცია გასული წლის აგვისტოში შეიცვალა (ყოველ შემთხვევაში, აისბერგის ნაწილი სწორედ ამ დროს დაიძრა), როდესაც არძინბამ ნეიტრალურ წყლებში საქართველოს სანაპირო დაცვის მიერ თურქული ტანკერის (”buket”) დაკავების ფაქტზე რიგი მოსაზრებების გაახმოვანა და არ გამორიცხა, რომ ეს ინციდენტი სოხუმის გაცემული ინფორმაციის საფუძველზე შეიძლებოდა მომხდარიყო.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;მოგვიანებით, საპრეზიდენტო არჩევნების მარათონში აქტიურად ჩაბმის შემდეგ, ზაურ არძინბამ მკაცრად გააკრიტიკა ხელისუფლების გადაწყვეტილება სტრატეგიული კომუნიკაციების (რკინიგზა და აეროპორტი) რუსული კომპანიებისთვის გადაცემის გეგმის შესახებ. მან, ალბათ, ამ ქმედებაში განჭვრიტა ტენდენცია, რომელიც ადრე თუ გვიან აფხაზეთის საზღვაო პორტებსაც შეეხება. ყოველ შემთხვევაში, წინასაარჩევნო კამპანიის ერთ-ერთი მთავარი ლოზუნგი ასეთი იყო: ”ქვეყნის საზღვაო კარიბჭე სახელმწიფოს უნდა ეკუთვნოდეს”. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ზაურ არძინბას თანამდებობაზე არდატოვების  მიზანშეწონილობის მოტივაციის დღევანდელი აქცენტის მიუხედავად, ხელისუფლებას მაინც აქვს ამ გადაწყვეტილების შენიღბულად განხორციელების სურვილი და ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული აფხაზი მენეჯერის შეცვლის ”ეკონომიკურ” საბაბს ეძებს. ამჟამად სახელმწიფო კომპანიაში ”აფხაზეთის საზღვაო ნაოსნობა” მისი არსებობის მთელი პერიოდის განმავლობაში განხორციელებული საქმიანობის ყოველმხრივი, კომპლექსური შემოწმება მიმდინარეობს. თუმცა საზოგადოებისთვის სახელმწიფო კომპანიის მენეჯმენტის არაეფექტურობის განმარტება, შემოწმების შედეგების მიუხედავად, რევიზორებს ძალიან გაუჭირდებათ, რადგან მთელი ომის შემდგომი წლების განმავლობაში ზაურ არძინბას ხელმძღვანელობით მომუშავე კომპანია ”აფხაზეთის საზღვაო ნაოსნობა”, ფაქტობრივად, ბიუჯეტის შემქმნელი ორგანიზაცია იყო. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;თუმცა ზაურ არძინბას პოსტიდან გადაყენების ოფიციალურ მოტივაციასთან დაკავშირებული სიტუაციის ნებისმიერი მიმართულებით განვითარების მიუხედავად, ოპოზიციურ წრეებთან დაახლოებული ექსპერტების ნაწილის მოსაზრებით, სახელმწიფო კომპანიის ხელმძღვანელის შეცვლის ძირითადი მიზეზი არა მისი პოლიტიკური პოზიცია, არამედ მენეჯმენტის შეცვლის მეშვეობით, მომავალში აფხაზეთის პორტების რომელიმე რუსული კომპანიისათვის მომგებიანად მიყიდვის ან გრძელვადიანი სარგებლობის უფლებით გადაცემის სურვილია.&lt;/P&gt;</bodytext>
<image></image>
</item><item><title>დარაბებს  შორის დავიდარაბა</title>
<link>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=607</link>
<guid>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=607</guid>
<pubDate>2010-03-21 00:00:00</pubDate>
<description>ზუგდიდში, კომბინატის დასახლებაში, ერთდროულად ეკლესიისა და იეჰოვას მოწმეების სამეფო დარბაზის მშენებლობას, ხმაური და მოსახლეობას შორის დაპირისპირება მოყვა.  </description>
<bodytext>&lt;p&gt;თამუნა შონია, ზუგდიდი &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;დავით აღმაშენებლის სახელობის ტაძრის მშენებლობა და იეჰოვას სამეფო სასახლის მშენებლობა მხოლოდ 100 მეტრითაა ერთმანეთისგან დაშორებული.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ეკლესიის მშენებლობა დაახლოებით ერთი წლის წინ დაიწყო. მშენებლობის დაწყებიდან ერთ თვეში იეჰოვას მოწმეებმა იქვე მიწის ტერიტორია, კომბინატის დასახლებაში მცხოვრებ 62 წლის ნუნუ ფაცაციასგან შეიძინეს.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ადგილობრივმა მოსახლეობამ იეჰოვას მოწმეების თავშეყრის ადგილის მშენებლობა თავიდანვე გააპროტესტა და მიწის გაყიდვისთვის ნუნუ ფაცაცია დაადანაშაულა.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,მე ფული სასწრაფოდ მჭირდებოდა და მიწა იმიტომ გავყიდე. ნამდვილად არ ვიცოდი აქ, რომ ასეთ რაღაცას ააშენებდნენ. საშინელ დღეში ავღმოჩნდი, სახლიდან გასვლაც არ მინდა, ხალხი მე მადანაშაულებს და მეუბნებიან, რომ ჩემი ბრალია ყველაფერი. აქ შეიძლება სისხლიც დაიღავროს. ამას პიველ რიგში მე შევეწირები, აქვე ბენზინს გადავისხამ და მოვიკლავ თავს, მერე ყველა ბედნიერად იყოს. როცა დაიწყეს მშენებლობა მივედი და ვკითხე - ბებია, აქ რას აშენებთ მეთქი, ისეთი რამე არ ააშენოთ, რომ ჩემი მეზობლები და ზუგდიდელები გამინაწყენდნენ-თქო, ,,არაო“ მიპასუხეს - ,,ცუდ რაღასაც როგორ ავაშენებთო”, - ამბობს ნუნუ ფაცაცია. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;სამეფო დარბაზის მშენებლობის დამკვეთი და შემსრულებელიც იეჰოვას მოწმეების ორგანიზაცია გახლავთ. მსგავსი ტიპის სამეფო დარბაზები სამეგრელოს რამდენიმე რაიონში უკვე აშენებულია.   &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;დაახლოებით ორი კვირის წინ 50-მდე ადამიანი იეჰოვას სასახლის მშენებლობის ადგილას შეიჭრა და ხელკეტებით ნახევრად აშენებული ღობე მთლიანად დაანგრია. ამ ინციდენტის შემდეგ თამარ მეფის 91-ში,  მშენებლობას  მუშების გარდა, დაცვის წევრებიც შეემატნენ.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,აქ რამდენიმე დღის წინ ნაჯახებით შემოგვივარდნენ და 40 მეტრიანი აშენებული ღობე რამდენიმე წუთში დაგვინგრიეს, 50 კაციანი ბრბო იყო და ისე იქცეოდნენ მე შემრცხვა, მათ მაგივრად. პოლიციაც მოვიდა, რომ წავიდნენ, მერე გვითხრეს გაწმინდეთო აქაურობა და ჩვენ ისევ გავაგრძელეთ მშენებლობა. დაცვას გავაძლიერებთ, ჩვენ აქ უკანონოდ არაფელს არ ვაშენებთ, ხომ გვაქვს ნებართვა და კანონის წინააღმდეგ არ ვმოქმედებთ. ჩვენ ვემორჩილებით სახელმწიფო კანონებს ყველაფერში, იქ სადაც ღმერთის კანონი არ ირღვევა”, - გვითხრა იეჰოვას მოწმეების ორგანიზაციის ერთ-ერთმა წევრმა ბეჟან კვარაცხელიამ. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;როგორც იეჰოვას მოწმეები ამბობენ, სასახლე 300-მდე მორწმუნეს დაიტევს. იეჰოვას მოწმე კარლო მირცხულავა მშენებლობაზე, მუშაობის პროცესს ადევნებს თვალყურს. მისი თქმით, მიუხედავად უამრავი წინააღმდეგობისა, სამუშაოების შეჩერებას არ აპირებენ.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;“მართმადიდებლები რამდენი არიან მსოფლიოში, ხომ არიან ბევრნი, ასე ვართ ჩვენც, ოღონდ მათგან განსხვავებით ერთიანები ვართ და თანხებს ნებისმიერი ქვეყნიდან გვიგზავნიან. ღმერთის შიშითა და სიყვარულით ვართ გაერთიანებული და შეუძლებელი არაფერია. თან მშენებლობაზე ნებართვა ზუგდიდის არქიტექტურის სამსახურიდან ავიღეთ”, - ამბობს იგი.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამგეობის მთავარი არქიტექტორი დავით ესებუა ადასტურებს, რომ მშენებლობაზე ნებართვა არქიტექტურის სამსახურმა გასცა.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;მისი განმარტებით, არქიტექტურის სამსახურს  2009 წელს პროექტი წარუდგინეს, რომელიც მხოლოდ მცირეოდენ ჩასწორებას მოითხოვდა. შენიშვნების გათვალისწინების შედეგად, არქიტექტურის სამსახურმა პროექტს მწვანე შუქი აუნთო.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,მე არ ვიცოდი რის აშენებას გეგმავდნენ, შენობის მაკეტს ოფისის ფორმა ქონდა. აქ ჩემთან მოვიდა დამპროექტებელი, შევუმოწმე საბუთები, შენიშვნები მივეცი სახურავთან და ფანჯრის დაგრძელებასთან დაკავშირებით. მან ეს ყველაფერი შეასწორა და ამის შემდეგ ოფიციალურად მივეცით ნებართვა. ჩვენ არ გვაინტერესებს ვინ დგას ამ მშენებლობის უკან”, - ასეთი განმარტება გააკეთა მთავარმა არქირექტორმა დავით ესებუამ. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;დეკანოზ მამა მალხაზ ჭანტურიას თქმით, როცა მშენებლობა ამდენი ადამიანის აღშფოთებას იწვევს, მისი სამუშაოების გაგრძელება მიზანშეწონილი არ არის.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,პირველ რიგში, იქ მცხოვრები მოსახლეობის ინტერესები უნდა დავიცვათ. გარდა იმისა, რომ აშენებენ ასეთი სახისა და ფორმის შენობას, ძალიან აქტიურად ქადაგებენ ანტიქრისტიანულ, ანტისახელმწიფოებრივ იდეებს და ადამიანების ფსიქიკაზე ეს სხვადასხვანაირად აისახება. მე ძალიან შეშინებული ვარ, შეიძლება იქ ბავშვმა გააკეთოს რაღაცა, შეიძლება მოზარდმა, შეიძლება ნერვებმა უმტყუნოს რომელიმეს, ხალხი ისედაც გაჭირვებულია, კიდევ ახლა რომ ასეთ უბედურებას იქ უშენებენ, ვინ იქნება ამ ყველაფერზე პასუხისმგებელი”, - ამბობს მამა მალხაზი.    &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;მოსახლეობამ კი ხელმოწერების შეგროვება დაიწყო და მათი რიცხვი ამ დროისათვის ათი ათასს აჭარბებს.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,რწმენას მაგათ ჩვენ ვერ შევუზღუდავთ, მაგრამ რადგან აქვე ეკლესია შენდება, არ არის კარგი იქვე იეჰოველების სახლი აშენდეს. ადგილის მეტი რა არის ზუგდიდში მივიდნენ და სხვაგან ააშენონ, ვინ დაუშლის. დარწმუნებული ვარ, რომ ეს დიდ კონფლიქტში გადაიზრდება, რადგან დათმობას არავინ არ აპირებს. რამდენიმე დღის წინ მიუვარდნენ და დაუნგრიეს აშენებული, ხვალ და ზეგ რა მოხდება ვინ იცის და ამ ამბავს კარგი პირი არ უჩანს. საბოლოოდ რა მნიშვნელობა აქვს ვინ დაზარალდება, ისინიც ადამიანები არიან და ჩვენც ადამიანები ვართ”, - ამბობს 71 წლის შალვა ჯაბუა, რომლის სახლი ამ მშენებლობების შუაში მოექცა და მას იგივე მანძილი აშორებს ეკლესიამდე, რაც სამეფო სასახლემდეა. &lt;/P&gt;</bodytext>
<image></image>
</item><item><title>რეპორტაჟი 29-ე ტერიტორიული  ერთეულიდან</title>
<link>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=609</link>
<guid>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=609</guid>
<pubDate>2010-03-21 00:00:00</pubDate>
<description>რეგიონულ  რეპორტიორთა  ქსელის ჟურნალისტი გურულ მუსლიმ მესხებს სტუმრობდა. </description>
<bodytext>&lt;p&gt;ლაშა  ზარგინავა, ნასაკირალი &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;გზა, რომელსაც, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის დაბა ნასაკირალში მივყავართ, არც თუ ისე მოკლეა, როგორც ეს ერთი შეხედვით ჩანს. რამდენიმე კილომეტრიც, რომ აიარო, შესაძლოა სამი დღე ლოდინმა მოგიწიოს, ბოლოს კი, ან ფეხით, ან საკუთარი ტრანსპორტით მოგიწიოს ასვლამ.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ორი დღის განმავლობაში ვცდილობდით დაგვედგინა, ოზურგეთის რომელი ავტოსადგურიდან, რომელ საათზე გადიოდა სამარშრუტო ტაქსი ან ავტობუსი დაბა ნასაკირალის მიმართულებით. ორივეგან გასვლის სხვადასხვა დრო გვითხრეს. ბოლოს, როგორც იქნა, ცენტრალური სადგურის დირექტორმა თენგიზ ქუტიძემ მარშრუტის დრო და მგზავრობის ღირებულება დაგვიდგინა. უძველეს, კომუნისტურ, ყვითელ ავტობუსში 11 საათსა და 10 წუთზე ჩავსხედით და დაბა ნასაკირალში ოდესღაც ასფალტიანი, ახლა კი  ავარიული გზით, 45 წუთში ავედით.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;გზის მსგავსად, განადგურებული, დანგრეული, ჩამოფლეთილი შენობების შუაგულში, სოფლის ბირჟაზე ხანდაზმულ და ახალგაზრდა მამაკაცებს მოეყარათ თავი. სოფლის სიმდიდრე და რესურსი რამდენიმე მაღაზია, სკოლა, ბაღი და გაჩეხილი დაცვითი ტყის ზოლია.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;პირველი, რაც ნასაკირალში ჩასულ ადამიანს თვალში გხვდება, ვედროებით, ბიდონებითა და ტალახიანი ჩექმებით აღჭურვილი ადამიანებია. სამი კილომეტრიდან ხელით მოზიდული წყალი, ამორტიზირებული გზა, მცირე მიწიანობა, დაუსაქმებელი მოსახლეობა და მძიმე სოციალური გარემო... და კიდევ - საბჭოთა მეურნეობის დროინდელი სტანდარტული, ორსართულიანი სახლები, პატარა ეზოები და ეზოში პატარა თონეები. აქ ყველაზე გემრიელ მესხურ პურს აცხობენ!  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;მაჰმადიანი მესხების დასახლება ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ცენტრიდან 10 კილომეტრითაა დაშორებული. აქაურობა, ადგილობრივების თქმით, ხელისუფლებას მხოლოდ წინასაარჩევნო პერიოდში ახსენდება: &quot;სოფლის ხელმძღვანელობას კი არაფერი შეუძლია გაგვიკეთოს, რადგან ფინანსები არ აქვს. მოვლენ, მოგვიკითხავენ და მიდიან&quot;, - ამბობენ მესხები. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,მას შემდეგ, რაც აქ დავსახლდით, 20 წელი გავიდა, ამ ხნის განმავლობაში წყალს კილომეტრებიდან ვეზიდებით,” - გვიყვება ასაკოვანი ქალბატონი.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,ორი კილომეტრი უნდა გავიარო, დაღამებამდე კი ცოტა დრო რჩება. წყლის მომტანი სხვა არავინ მყავს&quot;, - ამბობს მახტაბარი და ბიდონით ხელში აღმართს მიჰყვება.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,წლებია, წყლის სისტემის მოწესრიგებას ვითხოვთ, მაგრამ ყურადღება არავის მოუქცევია,” - გულისტკივილს გამოხატავს როსტომ ბექაძე.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;საზრუნავი ბევრი აქვთ, შემოსავალი_მცირე. ამიტომ, მრავალშვილიანი ოჯახების გამოსაკვებად, ლუკმა-პურის ფულის საშოვნელად, მამაკაცების უმეტესობა  სეზონურად თურქეთში მუშაობს.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ალიმა ცაცანიძე თურქეთიდან ჩამოვიდა და წასვლას აღარც გეგმავს, რადგან, მისივე თქმით, აღარც იქ არის ქართველებისთვის სამუშაო ადგილი. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,ახალ წელს ბავშვებს შოკოლადიც ვეღარ ვუყიდე, არ მქონდა საშუალება. სოციალურ დახმარებას ვიღებდი, თუმცა, ორი თვეა შემიწყვიტეს. გინდ დღესასწაული იყოს და გინდა უბრალო დღეები, როცა ელემენტარული არ გაქვს, რა უნდა გიხაროდეს?”- კითხულობს ცაცანიძე. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,აგენტმა მითხრა, თუ ქათამი გყავს, კვერცხი გაყიდე და ფულიც გექნებაო. იმას არავინ ანგარიშობს, რომ შვილები გვყავს, სკოლაში დადიან, კვება და ჩაცმა უნდათ. მომცენ სამუშაო. 100 ლარი მაინც რომ მქონდეს ხელფასი, აღარც თურქეთში წავალ და არც მაგათი დახმარება მინდა,” - ამბობს პროფესიით პედაგოგი სამი შვილის მამა.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,გუბერნატორთან ხუთი თვის წინ განცხადება შევიტანეთ, გზის შეკეთებას ვითხოვდით. მაგრამ არავინ შეგვხმიანებია. წვიმის დროს ჩვენს დასახლებაში უგზოობის გამო სასწრაფო დახმარებაც ვერ ჩამოდის. დარწმუნებული ვართ, არჩევნების წინა პერიოდში გავახსენდებით. მხარი ყოველთვის “ნაციონალურ მოძრაობას” დავუჭირეთ, თუმცა, რასაც დაგვპირდნენ, არაფერი შეუსრულებიათ,”- გვეუბნებიან მესხები. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,სკოლამდე 3 კილომეტრი უნდა ვიარო ფეხით. სხვა უბნის ბავშვებს მიკროავტობუსი ემსახურებათ. სწავლა 10 საათზე იწყება, სახლში 4 საათზე სველი ვბრუნდები, - დაიწყო საუბარი მეცხრეკლასელმა აიდიმ, რომელსაც მამა შეეშველა-ბავშვები მთელი დღე მშივრები არიან, სად მაქვს სკოლაში გასატანებელი ფული?”. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,სად ვიმუშაო, სადაა სამუშაო, თორემ არ ვართ ჩვენ ზარმაცი ხალხი. მცირემიწიანობას განვიცდით, 3 ათასი მეტრი მიწა გვაქვს. ბოსტანი, ცოტა თხილი, არც საყანე ფართობი გაგვაჩნია და არც შემოსავალი,”- ამბობს 53 წლის გამიდი. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,მაჰმადიანი მესხებით დასახლებულ უბანში მისასვლელი გზა გასულ წელს მოვხრეშეთ. გზის დაგება კი, დიდ თანხებთანაა დაკავშირებული, რისი შესაძლებლობაც ამ ეტაპზე არ გვაქვს,”-გვითხრა დაბა ნასაკირალის რწმუნებულის თანაშემწემ დავით ტუნაძემ. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,ის, რომ ნასაკირალში წამოვედით და არა ჩვენს ისტორიულ მხარეში, მესხეთში, ესეც სახელმწიფო პოლიტიკა იყო. ისე, მართალი გითხრათ, ჩვენთვის სულერთია ორფოლოში ვიცხოვრებთ თუ ნასაკირალში-სამშობლო სამშობლოა. უპრეტენზიო და უკონფლიქტო, შრომისმოყვარე და გამრჯე ხალხი ვართ, წარსულმა ყველაფრის ფასი კარგად გვასწავლა“, - გვითხრეს მესხების დასახლებაში.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;დაბა ნასაკირალი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის 29 ტერიტორიული ერთეულიდან ერთადერთია, სადაც უკრაინელი, რუსი, სომეხი, აზერბაიჯანელი, ქურთი, ბელორუსი, ესტონელი, პოლონელი, თურქი, ლატვიელი, ჩინელი და ქართველი ეროვნების მოქალაქეები კეთილმეზობლურად ცხოვრობენ. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;დაბა ნასაკირალის სახელწოდება ოდესღაც იქ ნამყოფი კირის კარიერისგან მოდის. ნაკირალში, საკირალში და საბოლოოდ ნასაკირალში ხალხი 1929 წელს დასახლდა. ოდესღაც იქ ქალთა კოლონიაც ყოფილა. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ამჟამად დაბაში 712 კომლია. მოსახლეობის 90% პროცენტი მუსულმანია. სოფელში ერთი მეჩეთი და ორი ჯვარი დგას. ნასაკირალელთა თქმით, ქრისტიან და მუსულმან მოსახლეობას შორის თანასწორუფლებიანობა სუფევს და მათი მეზობლური თანაცხოვრება ყოველგვარი დისკრიმინაციის გარეშე მიედინება.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ნასაკირალში წყალი, უდაბნოს მსგავსად, მირაჟივით ელანდება ხალხს - დაბაში ყველაზე მდიდარ მოსახლედ ის ითვლება, რომლის ეზოშიც წყლის ავზი დგას და წვიმის წყალს აგროვებს.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;სეზონურად სოფელს 400-მდე მამაკაცი ტოვებს და თურქეთში სამუშაოდ მიდის. იქ გამომუშავებული 600 დოლარი თითოეული მათგანისთვის შემოსავლის ერთადერთი წყაროა.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;სოფელს ორი ცენტრი, შესაბამისად, ორი “ბირჟა” აქვს. იშვიათად შეხვდებით ისეთ გულახდილ რესპონდენტს, რომელიც სოფლის საკრებულოს წარმომადგენლების თანდასწრებით, მოურიდებლად და შიშის გარეშე მოგიყვება სოფლის სატკივარზე. თუმცა, ჯემალ ვანაძე დაუფარავად გვესაუბრა სოფლის პრობლემებზე: &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,65 წელიწადზე მეტს ახლა კაცი არ ცხოვრობს ჩვენს სოფელში. რომელი კაცი დეინახე ამ ასაკს მიტანებული აქ? რაცხანა პენსია გვაქვს, რაში გვყოფნის? წყალი ჩვენ არ გვაქ, ნორმალური ჰაერი აღარ არის, შეგვიცვალეს ყველაფერი... რაც თუ რა ნაძვი იყო, დასჭრეს და გაჩეხეს, გაზიდეს პოლიციამ, მთავრობამ და სახლები აკეთეს, ციხეები აკეთეს და გამოამწყვდიეს ხალხი, იქ. წყლის ჩვენდენი ტრუბები არავის ქონდა, მაგრამ ისიც მეიპარეს და წეიღეს. წლებია. სად არის წყალი, გინდა წყალი? დალიე, აბა. გაზის შემოყვანა დეიწყეს სამი წლის წინ და შეჩერდა. ვანში რომე გაზი გაჰყავდნენ, რაცხა ტრუბები იყო, ყველა მეიპარეს. მადლობა, ჯერ ის ცარიელი ტრუბები ჩვენთან არავის მოუპარავს. მთავრობა ძალიან კარგი გვყავს, მომწონს ყველანაირად. რაფერ არ უნდა მოგწონდეს, მათ ხელში ვართ და?! შარშანწინ ამ გზებიზა გამეიყო ფული, სამი მანქანა ხრეში დეიყარა, კაიგანი ფული იყო, მაგრამ შეიჭამა.სოფლისამაც, გარენამაც, შიგნიდამაც, მე რა ვიცი, ვინ მეიპარა? შეიჭამა, ალბათ, აბა, სად წევდა ის ფული, სად წევდა? გაქრა?,”-გვეუბნება ჯემალ ვანაძე. მასთან საუბრისას, კიდევ ერთი ადამიანი გვიერთდება, რომელიც ომარის სახელით გაგვეცნო. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,რა ვიცი, აბა, ხან მეზობლები ვეხმარებით ერთმანეთს. რაით უნდა ირჩინო თავი? არაფერი არ არის ნასაკირალში. მოსახლეობისთვის პირველი საარსებო წყარო არის თურქეთი. სეზონზე სოფელში 4-5 კაცი ვრჩებით, სხვა ყველაი წასულია. რასაც იქ ვშოულობთ, გაჭირვებით უნდა ვიკმაროთ, სხვა შანსი არ გაქვს. ერთი უბრალო ბახმარო გვქონდა და იმასაც გვედავება ვინცხაი, ლორიაიაო, ჩოხატაურელი, ბახმარონის მიწები დასცალენითო, დაანგრიეთ თქვენი სახლებიო. 200-300 მეტრ მიწაზე კარტოფილი მოგვყავდა, თითო-ოროლა ძროხაი გვყავდა იქა. საპარლამენტო არჩევნებზე 83% და საპრეზიდენტოზე 75% ხმა გეიტანეს ჩვენი სოფლიდან და სად არის ახლა ეს მთავრობა მიწებს რომ გვართმევენ? გუშინ გოგუებმა ჩამეიარეს ნოღაიდელის პარტიიდან, მაგრამ ჩვენთვის ვინმე არ დარდობს, გლეხი კაცისთვის არავის სცალია, მოკვდება, მოსპება, გადავარდება, არავის აწუხებს. არც ის აწუხებს არავის, რომ მოსახლეობისთვის დღის განმავლობაში წყლის 6-საათიანი გრაფიკით მიწოდება, სულ მცირე, 100 ლარი ჯდება,” - წუხს, ბატონი ომარი.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;სოფლის მაჟორიტარი დეპუტატის ფირუზ პაიჭაძის თქმით, მოსახლეობას თვის განმავლობაში ყოველდღიურად ამ გრაფიკით რომ მიაწოდონ წყალი, 3 000 ლარია საჭირო, რის გადახდასაც ვერანაირი რესურსით ვერ შეძლებენ.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;სოფელს, პრობლემების მოსმენით ვტოვებთ, უკან ისევ იმავე მძიმე გზის გამოვლა გვიწევს, ჩემი კოლეგა და მეგობარი-შორენა ღლონტი მეუბნება, რომ მიუხედავად დიდი მცდელობისა, მაღალყელიან ჩექმაში ტალახი ჩაუვიდა.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;“თქვენი სტუმრობით გვეშველება რამე? “ - გვეკითხება ავტობუსის მძღოლი, რომელიც ორმოებს გულმოდგიენთ ებრძვის.&lt;/P&gt;</bodytext>
<image></image>
</item><item><title>უსტატუსო დევნილები</title>
<link>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=611</link>
<guid>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=611</guid>
<pubDate>2010-03-21 00:00:00</pubDate>
<description>გორის რაიონის ორი  სოფლის მოსახლეობას  ვერ გაურკევვია - დევნილია, თუ საკუთარ  სოფლებში უნდა დაბრუნდნენ.</description>
<bodytext>&lt;p&gt;ნინო  ჩიბჩიური, გორი&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;პელაგია რაზმაძე  გორის პირველ ბაგა-ბაღში  2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ ცხოვრობს. მათ გარდა ბაგა-ბაღის შენობაში სოფელ ზარდიაანთკარის 15 ოჯახი ამ დრომდე  გაურკვეველ  ვითარებაში რჩება. როგორც თავად განმარტავენ, ვერც საკუთარ სოფელში ბრუნდებიან და ვერც დევნილობის სტატუსით სარგებლობენ.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;რუსეთ-საქართველოს ომის შემდეგ ცხინვალის რეგიონის მოსაზღვრე სოფლებს ქართული პოლიცია სრულად ვეღარ აკონტროლებს.  ამჟამად გორში მცხოვრები  დევნილთა ეს კატეგორია სტატუსის მინიჭებას, ან სოფლებში უსაფრთხოების აღდგენას ითხოვს, რათა საკუთარ სახლებში დაბრუნება შეძლონ. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,გაურკვევლობაში ვართ დღემდე. დავბრუნდებით სოფლებში, თუ ვერა - პასუხს მეორე წელია ველოდებით  . ომის შემდეგ გორის რაიონის სხვა სოფლებში ყველა დაბრუნდა, მარტო ორი - ზარდიაანთკარისა და გუგუგტიაანთკარის ხალხი ვართ ასე მიტოვებული“, - განმარტავს  პელაგია რაზმაძე:&lt;/P&gt;
&lt;p&gt; ,,ან შგვიყვანონ სოფელში, ან კომპენსაციით დაგვაკმაყოფილონ. ყველას სოფელში დაბრუნება გვაწყობს, მაგრამ უსაფრთხოდ ვიქნებით? თუ არ შეგვიყვანენ საცხოვრებელი ფართი ან ფულადი კომპენსაცია მოგვცენ.” –მოითხოვს ზარდიაანთკარიდან დევნილი გია ბოლოთაშვილი:&lt;/P&gt;
&lt;p&gt; ზარდიაანთკარის მოსახლეობა აღნიშნავს, რომ სოფელში შერეული ოჯახები ცხოვრობდნენ. თან სოფელს ოსური სოფელი ხელჩუა ესაზღვრება.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,იმხელა სახლ-კარი და ბაღები გვაქვს მიტოვებული. არც აქეთ ვართ, არც იქეთ, ესე როდემდე უნდა ვიყოთ. გამგეობაში ჩავალთ, გვეუბნებიან გასარკვევია თქვენი საქმეო. სოფელში, რომ დავბრუნდეთ, ჩვენი თანასოფლელი ოსები კი არაფერს გვეტყვიან, ტკბილი მეზობლობა გვქონდა ყოველთვის, მაგრამ ჩამოსულების გვეშინია. ქართველი სამართალდამცველები მხოლოდ სოფლის თავში დგნან“, –აცხადებს ელიკო გაბლიშვილი&lt;/P&gt;
&lt;p&gt; ადგილობრივ  ხელისუფლებაში გორის რაიონის აღნიშნული ორი სოფლის მოსახლეობის მომავლის შესახებ კონკრეტულ კომენტარს ვერ აკეთებენ.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;მუნიციპალიტეტის გამგებლის დავით ხმიადაშვილის  განცხადებით, ადგილობრივმა მთავრობამ შესაძლებლობების ფარგლებში მაქსიმალური გააკეთა გუგუტიაანთკარისა და ზარდიაანთკარის მოსახლეობისათვის.  მათ გამოეყოთ საცხოვრებელი ფართები საბავშვო ბაღებში, ადგილობრივი ბიუჯეტიდან ხდება მათი კომუნალური ხარჯების დაფარვა.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;კონკრეტულ პასუხს ვერ იძლევიან ლტოლვილთა და განსახლების სამინისტროში. მინისტრის მოადგილე ანდრია ჭულუხაძე აცხადებს, რომ ზარდიაანთაკრისა და გუგუტიაანთაკრის მოსახელობისათვის დევნილობის სტატუსის მინიჭების საკითხი არ განიხილება და ბუფერული ზონის სოფლები ადგილობრივი მთავრობის პრეროგატივაა. როგორც ადგილობრივ, ასევე ცენტრალურ ხელისუფლებაში რუსეთის მიერ ოკუპირებული ტერიტორიების მოსაზღვრე სოფლებთან მიმართებაში ჯერჯერობით კონკრეტული სამომავლო გეგმა არ გააჩნიათ. ზარდიაანთკარისა და გუგუთიაანთაკრის მოსახლება სახელმწიფოსგან საკითხის დროულ გადაჭრას ელოდება &lt;/P&gt;</bodytext>
<image>http://www.regionalreporters.net/album/8_611_839356.jpg</image>
</item><item><title>მთასა და ზღვას შორის</title>
<link>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=613</link>
<guid>http://www.regionalreporters.net/index.php?lang_id=GEO&amp;sec_id=8&amp;info_id=613</guid>
<pubDate>2010-03-21 00:00:00</pubDate>
<description>ზუგდიდის რაიონის სოფელ ანაკლიაში, ზღვისპირა ზოლის განაშენიანებისა და მესტიაში სამთო-სათხილამურო კურორტის მშენებლობის პროცესი ერთდროულად დაიწყო. ადგილობრივებს, მოულოდნელად დაწყებულმა გრანდიოზულმა მშენებლობებმა, ახალ პერსპეტქივებთან ერთად, ახალი თავსატეხებიც გაუჩინა. </description>
<bodytext>&lt;p&gt;თამუნა შონია, ანაკლია-მესტია&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,აღნიშნულ კურორტებს განვითარების დიდი პოტენციალი გააჩნიათ”, - ასე განაცხადა პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა, ესპანელ არქიტექტორებთან ერთად კურორტების დათვალიერების შემდეგ.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;სამეგრელო-ზემო სვანეთის გუბერნატორის მოადგილის ალექსანდრე ახვლედიანის განმარტებით, პროექტის იდეა მთლიანად პრეზიდენტს ეკუთვნის.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,პრეზიდენტმა როცა ანაკლია-მესტიის პროექტის გაჟღერება დაიწყო, თავიდან შემეშინდა ამ სიდიდის პროექტის განხორციელება რამდენად რეალური შეიძლებოდა ყოფილიყო, ახლა უკვე ვხედავ, თუ რა ისტორიული მომენტის წინაშე ვდგავართ”. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ალექსანდრე ახვლედიანის თქმით, ანაკლიის პროექტი ,,მეგა კატეგორიის დონის პროექტია“, რომელიც მიზნად ისახავს ახალი საკურორტო ქალაქის მშენებლობას მთელი თავისი ინფრასტრუქტურით.   &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ამ პროექტის ფარგლებში დაგეგმილია რამდენიმე სამშენებლო-სარეაბილიტაციო ღონისძიების განხორციელება. პროექტი ითვალისწინებს ანაკლიაში 4,1კმ. სანაპირო ზოლის განაშენიანებას, მრავალმოდულიანი სასტუმრო კომპლექსების, თანამედროვე აკვაპარკის, ბარებისა და რესტორნების, სპორტული კომპლექსების, ტურისტულ-რეკრეაციული ინფრასტრუქრურის, ბუნებრივი პარკის, ზღვის წყლის ლაგუნა პარკის, თანამედროვე საავტომობილო გზების მშენებლობას.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;მესტიაში კი გეგმის მიხედვით სათხილამურო კურორტი მოეწყობა, უნივერსალური სათხილამურო ტრასებით როგორც დამწყებთათვის, ასევე პროფესიონალებისთვის. გაკეთდება ორი ახალი საბაგირო გზა, იგეგმება თანამედროვე და საშუალო ზომის სასტუმროების მშენებლობა, აშენდება ოლიმპიური დონის ღია ყინულის მოედანი, ორი უთანამედროვესი სათხილამურო დასაშვები ტრასა, სატრანსპორტო აეროპორტი და იქნება ტაქსი ვერტმფრენები.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;პროექტის უმთავრესი მიზანი, პრეზიდენტის განმარტებით, ამ ორი დასასვენებელი ადგილის, ზღვის და მთის ერთმანეთთან დაკავშირებაა.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,ადამიანი რომელიც ანაკლიის ზღვაში იბანავებს ორ საათში შეძლებს ავიდეს  უშბას პლატოზე და თხილამურებზე დადგეს, მობეზრების შემთხვევაში ისევ ჩამოვიდეს ანაკლიაში და ზღვაში იბანაოს”, - ოცნებობს ალექსანდრე ახლვლედიანიც. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ანაკლიაში რამდენიმე კვირის წინ სამი ხუთვარსკვლავიანი სასტუმროს მშენებლობა უკვე დაიწყო. სასტუმროები კერძო ინვესტიციებით შენდება, აქედან ერთს სახელმწიფო თავისი სახსრებით აშენებს.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;პრეზიდენტმა პირდაპირი მისყიდვის წესით შპს “ანაკლიას” გადასცა გარკვეული რესურსები და ამ კომპანიამ უნდა შეძლოს ხუთი წლის განმავლობაში ექვსი მილიარდი დოლარის ინვესტიციის მოზიდვა.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,ამავე შპს-ემ უნდა განახორციელოს ევროპაში ერთ-ერთი უდიდესი პორტის მშენებლობა და რაც მთავარია, უნდა უზრუნველყოს 15 ათასი ადამიანის დასაქმება. ინვესტორების კონკრეტული ვინაობა ჯერ არ ვიცით, დაინტერესება ძალიან დიდია, მათ შორის არიან არაბი ბიზნესმენები, ამერიკელები, ინგლისელები და ყოფილი საბჭოთა კავშირის სხვადასხვა ქვეყნის ბიზნესმენები, ამიტომ, ჯერჯერობით, კონკრეტული გამოკვეთილი ბიზნეს ჯგუფი უცნობია”,- ამბობს გუბერნატორის მოადგილე ალექსანდრე ახვლედიანი.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,2012 წლის ბოლოს ანაკლია გახდება სუპერ თანამედროვე ევროპული ზღვისპირა ქალაქი, რომელიც იქნება როგორც საკურორტო დატვირთვის, ასევე იქნება ძალიან სერიოზული ეკონომიკური ბერკეტი ჩვენი ქვეყნისათვის. სულ მალე ანაკლიაში ცხოვრება ძალიან პრსეტიჟული გახდება”- დასძენს იგი. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;გუბერნატორის  მოადგილისგან განსხვავებით, ანაკლიაში მიწის ნაკვეთების მეპატრონეებმა, უბრალო ადამიანებმა, არ იციან გაიხარონ თუ შეშფოთდნენ ხელისუფლების ახალი გეგემების გამო. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;თემურ კოდუა ერთ-ერთი იმათთაგანია, რომელმაც 1995 წელს ანაკლიაში ერთი ჰექტარი მიწის ნაკვეთი შეიძინა და ოფიციალურად საჯარო რეესტრში გააფორმა. საგულდაგულოდ შენახული გერბიან-ნახაზიანი, ბეჭდით დამოწმებული დოკუმენტი, ყალბი, მიწა კი უკანონოდ გაყიდული აღმოჩნდა და თემურსაც ანაკლიაში მცირე ბიზნესის წამოწყების იდეა გაუცრუვდა.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,მოსკოვიდან ახალი ჩამოსული ვიყავი, დაგროვილი თანხით გადავწყვიტე უძრავი ქონება შემეძინა და ანაკლიაშიც ვიყიდე მიწა. დღეს მეუბნებიან, რომ ეს მიწა მაშინ თურმე უკანონოდ შემიძენია, საჯარო რეესტრში იმ საბუთების გარდა, ისეთი რაღაცეები მომთხოვეს რაც არ მქონდა. მაშინ თუ იყო კანონიერი, ახლა რატომ გახდა უკანონოდ შეძენილი”,- ამბობს იგი.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ჟ. სორდიამ გასულ ზაფხულს გაყიდა ანაკლიაში ბებიას ნაჩუქარი ნახევარი ჰექტარი მიწა. მან აღებული თანხით ძმისშვილის ოპერაციის თანხა გადაიხადა. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,სასწრაფოდ გავყიდე მიწა ანაკლიაში, ბავშვისთვის ოპერაცია უნდა გაგვეკეთებინა. კმაყოფილები ვართ იმით, რომ ბავშვი სიკვდილს გადავარჩინეთ, მაგრამ ვშიშობ, რომ ეს თანხა უკან მექნება ჩემი მიწის მყიდველისთვის დასაბრუნებელი, რადგან საკუთრებაში მყოფი მიწის ნაკვეთების ჩამორთმევა ხდება. თუ მაშინ უკანონოდ შევიძინეთ, ახლა ხალხს დარეგისტრირების საშუალებასაც არ აძლევენ”. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ალექსანდრე ახვლედიანის თქმით, გამოიყოფა სპეციალური კომისია, რომელიც ყველა საქმეს შეისწავლის და მოხდება შესაბამისი რეაგირება.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,ვინმემ თუკი თავის დროზე უკანონოდ შეიძინა სახელმწიფო მიწები ანუ კანონდარღვევით, ბუნებრივია ეს საქმეები ყველა შესწავლილი იქნება და კანონდარღვევით მითვისებული მიწები დაექვემდებარება ექსპლუატაციას.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;სახელმწიფო მიწა თავის ქონებას ბრუნვაში აუცილებლად დაიბრუნებს”, - ამბობს ახვლედიანი.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,სხვანაირად არ ხდება ააშენო ქალაქი ისე, რომ იქ ძროხამაც იბალახოს, გვერდით სიმინდის ყანებიც იყოს და ამის ფონზე ულტრათანამედროვე ქალაქი გვქონდეს. ადგილობრივების ყველა ის მიწის ნაკვეთი, რომელიც არის კერძო საკუთრებაში კანონიერად და ჩვენ მოგვიწევს მისი ტერიტორიის სარგებლობა ამ შემთხვევაში შესაბამისი კომისია იმუშავებს, შეუფასედბა რა რაოდენობის ზარალი მიადგა ამის შედეგად და ის აუცილებლად იქნება კომპენსირებული“, - აცხადებს გუბერნატორის მოადგილე.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ეკონომიკისა და ინფრასტრუქტურის სამსახურის უფროსი თემგიზ ქობალია აცხადებს, რომ მას შემდეგ, რაც ახალი კანონი ადგილობრივი თვითმართველობის შესახებ ამოქმედდა, ეს მიწები გამგეობის დაქვემდებარებაში აღარ შედის. სასოფლო სამეურნეო მიწები ეკონომიკის სამინისტროს დაქვემდებარებაში გადავიდა.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ჩამორთმეული ან კანონიერად დაბრუნებული მიწების სანაცვლოდ ხელისუფლება მოსახლეობას 15 ათას სამუშაო ადგილს პირდება. &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;ანაკლიაში ინტენსიური ტემპით მიმდინარეობს უზარმაზარი ულტრათანამედროვე დონის სამი სასტუმროს მშენებლობა. სახელმწიფო დაფინასებით ერთ სასტუმროს ადგილობრივი კომპანია შპს “სანი” ასრულებს. კომპანიის დირექტორის სერიოჟა გვარამიას თქმით, ამ ეტაპზე კარკასს აშენებენ და სულ 100-მდე მუშაა დაკავებული.  &lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,უფრო მეტი მუშა ხელის საჭიროება დღითიდღე იზრდება, სამუშაოები მაღალი ტემპებით მიმდინარეობს, მუშების ხელფასი 500 ლარზე ნაკლები არ არის“, -გვითხრა შპს “სანის” დირექტორმა.&lt;/P&gt;
&lt;p&gt;,,დიდი ხანია რაც ამბობდნენ, რომ ანაკლიაში ძალიან მაგარი მშენებლობეი დაიწყებოდა. ჩვენი სოფელი ყველასგან მიტოვებული იყო, არავინ არასდროს არ გვაქცევდა ყურადღებას. ახლა მე ის უფრო მირჩევნია ჩემი სასიმინდე ყანის ადგილას უზარმაზარი სასტუმრო ააშენონ, რადგან მეც დამასაქმეს და ჩვენი მომავლისთვისაც ასე აჯობებს. 400 ლარი ერთად კარგა ხანია არ მინახავს, ახლა თვის ბოლოს კი ამ თანხას ოჯახში წავიღებ”, - ამბობს ანაკლიის მკვიდრი 37 წლის დათო წყაროზია. &lt;/P&gt;</bodytext>
<image>http://www.regionalreporters.net/album/8_613_236758.jpg</image>
</item></channel>
</rss>